Related%20passage do Sukka 3:15

מְקַבֶּלֶת אִשָּׁה מִיַּד בְּנָהּ וּמִיַּד בַּעְלָהּ וּמַחֲזִירָתוֹ לַמַּיִם בְּשַׁבָּת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בְּשַׁבָּת מַחֲזִירִין, בְּיוֹם טוֹב מוֹסִיפִין, וּבַמּוֹעֵד מַחֲלִיפִין. קָטָן הַיּוֹדֵעַ לְנַעְנֵעַ, חַיָּב בַּלּוּלָב:

Kobieta może otrzymać [lulav] z ręki swojego syna lub męża, [a my nie mówimy, że porusza coś, co nie jest dla niej odpowiednie] i może zwrócić go do wody w szabat [tak żeby nie uschło]. W szabat może zostać zwrócony [zabrany stamtąd tego dnia; ale wody nie można dodawać i, co oczywiste, nie można jej zmieniać. Na święta można dodać wodę (ale nie można jej zastąpić zimniejszą wodą, co stanowi „wysiłek, by coś zmienić”), a na Chol Hamoed (dni pośrednie) zmiana wody jest [micwa]. dziecko wie, jak potrząsać lulavem, jest zobowiązane w lulav [tj. Jest to rabiniczny nakaz, aby go w tym szkolić.]

Poznaj related%20passage do Sukka 3:15. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.